:: Cu In Hell ::

Het verhaal van een doordeweekse boerekinkel uit Mol.
:: Welkom in de hel :: Naar huis | Touch me ::
[::..Rechts..::]
:: Willem: (Nieuwe blog (2)!)[>]
:: Ann: De vrouw van de wereld [>]
:: Peter: Nog een man in de wereld [>]
:: Kurt: De slimste vent op aarde [>]
:: Yves: De best boardende vork op deze bol [>]
:: Bart: Ex-Hoofdkaas[>]
:: Bart: Oftewel smintjes[>]
:: Koen: Par Hasard[>]
[::..archive..::]

:: woensdag, juni 14, 2006 ::

Gisteren net als 55.000 andere mensen afgezakt naar Brussel om Robbie Williams eens bezig te zien. Een diehard fan ben ik niet, maar hoe je het ook draait of keert, dieje gast krijgt echt wel iedereen uit zijn dak.

Hier en daar hoor je dat het traag op gang kwam. Ik zie dat anders. Het concert vond ik uitstekend opgebouwd, met zijn klassiekers 'Feel', 'Angels' en 'Kids' helemaal op het einde. En knappe vrouwen. Niet normaal. Wat moet het heerlijk zijn als je weet dat die allemaal speciaal voor jou komen.

Nog een pluspunt. Bij voetbal in het Koning Bouwdewijnstadion is alcohol taboe. Niet bij Williams. 80 Belgische frank voor een fris pintje (Stella) vind ik niet overdreven. Zeker bij zo'n weer.

Toch niet allemaal pluspunten. Hoe is het in godsnaam mogelijk dat bij zo'n wereldster de technische kant van het optreden te wensen overliet! En tis niet den eerste keer, he. Beeld en geluid liepen allesbehalve simultaan. Williams stuurde, zonder verpinken, meermaals bij tijdens zijn nummers.

En Brussel. Het werd net als bij Celine Dion een paar jaar geleden duidelijk dat de wereld denkt dat onze hoofdstad volledig Franstalig is. 'Bonsoir Bruxelles'. En waar zat de 'goedenavond Brussel' Robbie?

Een impressie van het optreden
:: Bennie 12:03 p.m. [+] ::
...

This page is powered by Blogger. Isn't yours?