:: Cu In Hell ::

Het verhaal van een doordeweekse boerekinkel uit Mol.
:: Welkom in de hel :: Naar huis | Touch me ::
[::..Rechts..::]
:: Willem: (Nieuwe blog (2)!)[>]
:: Ann: De vrouw van de wereld [>]
:: Peter: Nog een man in de wereld [>]
:: Kurt: De slimste vent op aarde [>]
:: Yves: De best boardende vork op deze bol [>]
:: Bart: Ex-Hoofdkaas[>]
:: Bart: Oftewel smintjes[>]
:: Koen: Par Hasard[>]
[::..archive..::]

:: dinsdag, augustus 19, 2003 ::

Zot

Hier zit ik dan. Zeven dagen werkelijk plat gelegen. In de zetel of in mijn bed. Doodziek. Nog nooit meegemaakt! Ik hoop dat dit niet hetzelfde voelt als doodgaan. Anders gaan we allemaal nog effe afzien.

Tot zondag geen verbetering merkbaar aan mijn slechte toestand. Braakneigingen, lusteloosheid, niet kunnen eten, altijd in slaap vallen, draaierigheid in mijn hoofd. Maandag (vandaag dus) al een pak beter, maar toch besloten om maar terug naar dokter te gaan. Die begon blijkbaar ook lichtjes te panikeren en heeft dan maar een bloedonderzoek aangeraden. Prik! Donderdag weet ik het resultaat. Afwachten dus.

Volgens mijn dokter zou ik dan toch een soort voedselvergiftiging hebben opgelopen. Via een stoelgangonderzoek was dat niet aan het licht gekomen, maar nog volgens mijn dokter zou de anti-biotica dat gemaskeerd kunnen hebben. Hopelijk toont mijn bloed wat er echt met mij aan de hand is. Want ik ben het kotsbeu, dat ziek zijn.

Ondertussen voel ik me weer wat beter. Dacht dan ook zeker dinsdag of woensdag terug in Paal te kunnen beginnen werken. Dat was buiten mijnen dokter gerekend. Die houdt me nog een hele week thuis. Dus zit ik hier nog heel de week, zonder doel, zonder werk, zonder toekomst. Zot word ik er van. Elke dag fit en gezond (kunnen) gaan werken, is er eigenlijk iets mooiers? Nee dus!

CU
IN HELL
:: Bennie 12:01 a.m. [+] ::
...

This page is powered by Blogger. Isn't yours?